Gwarancja Satysfakcji
Najsmaczniejsze kupisz w miesiącach:
  • styczeń
  • luty
  • marzec
  • kwiecień
  • maj
  • czerwiec
  • lipiec
  • sierpień
  • wrzesień
  • październik
  • listopad
  • grudzień

Skąd pochodzi?

Imbir znany jest ludziom już od 3000 lat. Śmiało można rzec, że jest on jedną z najstarszych roślin przyprawowych, jak i leczniczych. O jego właściwościach w swoich księgach medycznych Chińczycy wspominali już 2700 lat p.n.e. Z Azji do Europy imbir trafił dzięki Fenicjanom, którzy początkowo traktowali go jako środek płatniczy. Dopiero w XIII w. Arabowie wraz ze swoimi podróżami rozpowszechnili imbir na terenach Afryki Wschodniej, a Hiszpanie zawieźli go na Wyspy Morza Karaibskiego. Od tego czasu imbir stał się istnym królem przypraw nie tylko w kuchni chińskiej, ale także tajlandzkiej, karaibskiej, czy hinduskiej.

W dzisiejszych czasach imbir jako przyprawa znany jest niemal na całym świecie i dodawany do różnego typu potraw. Jego rozległe plantacje znajdują się w Azji, Ameryce Łacińskiej, Afryce, a także w Australii.


Co warto wiedzieć?

Ze względu na wszechstronność imbiru i ogromne możliwości dodawania go do różnych potraw, istnieją także różne sposoby jego obierania. I tak, np. zanim dodasz go do gotującej się potrawy, należy wcześniej cieniutko obrać go ze skórki obieraczką do warzyw. Skórkę można natomiast zostawić, jeżeli dodasz do potrawy lekko zgniecione plastry imbiru, które przed podaniem usuniesz.

Przyprawiając nim sos lub marynaty, warto wcześniej pokroić go w mniejsze kawałeczki i przecisnąć je przez praskę. Wówczas przyprawa całkowicie rozpłynie się i przeniknie w potrawę. Najładniej jednak imbir wygląda pokrojony w cienkie zapałki. Należy wówczas korzeń obrać grubo, nadając mu kształt prostopadłościanu, a następnie kroić w prostokątne plastry w poprzek włókien i dalej w cienkie słupki. Pozostałą skórę można zaś zagotować w cukrowym syropie i trzymać jako imbirowy słodzik.


Z czym to się je?

Imbir to prawdziwy król przypraw w Chinach, Indiach, Tajlandii i na Karaibach. Jednak znany jest nie tylko w tych kilku krajach. Jego zalety poznał już niemal cały świat i chętnie wykorzystywany jest w różnych kuchniach. Zawdzięcza to zapewne swoim właściwościom – imbir nadaje się bowiem zarówno do dań mięsnych, pikantnych, jak i do zup oraz słodkich deserów.

Przyprawa ma zdecydowany, wyraźny, lekko cytrusowy smak. Jednocześnie jest ostra i orzeźwiająca. Imbir dodany do ciężkich, tłustych potraw czyni je lżejszymi i delikatniejszymi. Często występuje w towarzystwie czosnku i chili, tworząc zestaw nie do pobicia. Nie należy go jednak łączyć z ziołami, gdyż może dojść do konfliktu aromatów. Pasują natomiast do niego przyprawy korzenne, jak: kardamon, cynamon, ziele angielskie, liść laurowy, goździki, gałka muszkatołowa czy pieprz. W połączeniu ze skórką cytrynową i pomarańczową intensywnie wydobywa swój cytrusowy aromat.

Imbir można podawać zarówno na surowo, jak i po przetworzeniu. Surowy dodaje świeżości owocom morza, wyostrza smak potraw mdłych i tłustych. Często dodaje się go także do marynowanych ogórków lub dyni. Sproszkowany natomiast wyśmienicie spełnia rolę przyprawy podczas wypieku pierników, ciastek, herbatników, przygotowywania sałatek owocowych, pieczonych jabłek oraz przy produkcji piwa imbirowego albo lemoniady. Imbir można również konserwować – w takiej postaci spotykamy go w kuchni japońskiej, gdzie jest nieodłącznym elementem przy serwowaniu sushi.

Świeże warzywa i owoce. Zobacz jak dbamy o ich jakość.