Gwarancja Satysfakcji

Skąd pochodzi?

Pitaja pochodzi z Meksyku i Ameryki Środkowej, choć obecnie jest też uprawiana w wielu krajach Azji Południowo-Wschodniej, na przykład w Wietnamie, na Filipinach, w Malezji, a także na Bliskim Wschodzie. Znajdziemy te owoce również wybierając się na Tajwan lub do południowych Chin. Pitaja jest pnączem wspierającym się o drzewa i skały. Roślina ta wciąż jest ważnym źródłem pożywienia dla plemion indiańskich, zamieszkujących północno-zachodni Meksyk. Nazywają ją one „rzeczą, której owoc jest kwaśny”.


Co warto wiedzieć?

Pitaja to kaktus. Ma zwisające, mięsiste ramiona, zakończone w trakcie kwitnienia dużymi, białymi kwiatami, które kwitną tylko jedną noc, za to kilka razy w roku. W tradycji południowoamerykańskiej roślinę tę – właśnie z uwagi na osobliwe zakwitanie - nazywa się Królową Nocy lub Księżycowym Kwiatem. Miesiąc po kwitnieniu, zbiera się owoce pitai. W najbardziej wydajnych rejonach zbiory następują nawet do 6 razy w ciągu roku. Jeden owoc waży zwykle od 15 do 60 dag. Jak wiele egzotycznych owoców, pitaja ma również swoje alternatywne nazwy: pitaya, pitahaya, huo truskawkowa gruszka czy dragonfruit.


Z czym to się je?

Pitaja to doskonale orzeźwiający owoc. Słodki, lekko kwaskowaty smak miąższu doskonale sprawdzi się w wersji solo, ale także jako składnik lodów, chłodzonych tortów, kremów, koktajli czy musów. Schłodzenie owocu wzmacnia bowiem jego egzotyczny smak. Owoc pitai można dodawać także do sałatek, wyśmienicie spełni funkcję lekkiej przekąski między posiłkami. Wystarczy go przekroić na pół i wyjeść miąższ łyżeczką. Bardzo dobrze smakuje także sok z pitai. Jadalne są również kwiaty tej rośliny – świeżych używa się jako dodatków do potraw czy deserów, z suszonych zaś robi się napar. Napój z pitai nie tylko ciekawie smakuje, ale jest także zdrowy.

Świeże warzywa i owoce. Zobacz jak dbamy o ich jakość.